شعر

یک نفر کنجِ چاه میخفته
هی خون، توی ماه میافته
هرکسی فکرِ روشنی داره
به روزِ سیاه میافته

هی سرفه زدیم با خون
نبضِ این قلب خطوطِ ممتد شد
مُردیم و بازم نپرسیدیم
که چرا هی حالمون بد شد؟

من رو به شعر آوردم
کاغذو دستِ شما دادم
آخرِ راه تازه فهمیدم
کلِ عمرم رُ بگا دادم!

حمیدرضاتاجیک